10. ตลาดประกันสุขภาพ – ตอนที่ 82
- โดย ดร. วิทยา มานะวาณิชเจริญ
- 28 เมษายน 2569
- Tweet
(2) ความเสียหายต่ออาคารที่อยู่อาศัย (Residence) และสถานประกอบการ (Establishment) โดยสำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (Office of the Small and Medium-sized Enterprises Promotion: OSMEP) รายงานว่า โดยรวมมี 18 จังหวัดได้รับผลกระทบ (Impact)
แต่มากที่สุดคือ กรุงเทพฯ, นนทบุรี, และสมุทรปราการ ในส่วนของความเสียหาย (Damage) ต่ออาคารบ้านเรือนที่อยู่อาศัย ส่วนใหญ่เกิดขึ้นกับคอนโดมิเนียมที่เป็นอาคารสูง (Skyscraper) จากที่สมาคมอาคารชุดไทย (Thai Condominium Association: TCA) รายงาน
โครงการ คอนโดมิเนียมทั้งหมดในกรุงเทพฯ ที่เปิดใช้แล้ว มีทั้งหมด 5,994 โครงการ ซึ่ง ณ ปัจจุบัน มูลค่าความเสียหายโดยรวม ยังไม่สามารถประเมินได้ (Inaccessible) อย่างไรก็ตาม บริษัทที่รับประกันภัยขนาดใหญ่ (Major insurers) โดยปรกติจะมีการทำประกันภัยต่อ (Re-insurance) เพื่อรองรับความเสียหายส่วนเกิน (Excess)
สำหรับ ความเสียหายจากภัยพิบัติ หรือ มหันตภัย (Catastrophe) มี Excess of Loss (XOL) ไว้อยู่แล้ว, จำนวน โครงการ, วงเงินประกันภัย (Insurance limit), วงเงินประกันภัยเพิ่มเติมรายห้อง, และอื่นๆ
อาคารที่เปิดใช้แล้วมีประกันภัย ที่ทำโดยนิติบุคคล (Juristic persons) อาคารชุด แล้วประกอบไปด้วยประกันภัย 2 ประเภทก็คือประกันภัยการเสี่ยงภัยทุก (Industry All Risk: IAR) และประกันภัยความรับผิดตามกฎหมายต่อบุคคลภายนอก (Public liability)
อันที่จริง ประกัน IAR ประกอบด้วยประกันในส่วนของโครงสร้าง (Structure) อาคาร, งานระบบสาธารณูปโภค (Public utilities), และพื้นที่ส่วนกลาง (Common area) และส่วนควบ (Component) ซึ่งโดยมากจะมีการขยายความคุ้มครองถึงห้องชุดและทรัพย์สินส่วนต่อเติมภายใน (Interior additions) ห้องชุด
สำหรับอาคารที่อยู่ระหว่างก่อสร้าง (Construction in progress) จะมีประกันที่ทำโดย ผู้ประกอบการหรือผู้รับจ้างก่อสร้างอาคาร แบบ Contractors All Risk (CAR) และประกันภัยความรับผิดตามกฎหมายต่อ บุคคลภายนอกเช่นกัน
การเปลี่ยนแปลงด้านกฎระเบียบ (Rules and regulations) ที่สำคัญ
ในประเทศไทย เริ่มในปี พ.ศ. 2568 มาตรฐานบัญชีฉบับที่ 17 (Thai Financial Reporting Standard – TFRS17) ถูกนำมาใช้แทน มาตรฐานฉบับที่ 4 ฉบับเดิม โดยจะเริ่มใช้กับงบการเงิน (Financial statements) ตั้งแต่ไตรมาสที่ 1 ของปี พ.ศ. 2568 และมีช่วงเวลาเปลี่ยนผ่าน (Transition) เป็นระยะเวลา 3 ปี
ทั้งนี้ เพื่อสร้างความเสมอภาค (Equality) ของการปฏิบัติตาม (Compliance) มาตรฐานทางบัญชีของสัญญาประกันภัยทุกประเภท ทำให้สามารถเปรียบเทียบผลประกอบการระหว่างบริษัทประกันภัยกับบริษัทอื่นๆ ได้มากขึ้น โดยบริษัทประกันภัยจะต้องเลือกวิธีการการรับรู้ (Recognition) รายการของสัญญาประกันภัย ให้สอดคล้องกับลักษณะที่แท้จริงของสัญญาประกันภัย แทนการแยกตามประเภท (Classification) ของการประกอบธุรกิจระหว่างประกันชีวิตและประกันวินาศภัย ซึ่งทำได้ 3 รูปแบบด้วยกัน
แหล่งข้อมูล –
