Frame Top

ซ่า ! จนข้อเสื่อม (ตอนที่ 2)

โดย วันทนีย์ โลหะประกิตกุล
11 ธันวาคม 2012

ตามทฤษฎีนั้น โรคข้อเสื่อมเกิดได้ในทุกข้อต่อ แต่โดยทั่วไปมักจะเกิดที่บริเวณ มือ เท้า กระดูกสันหลัง และข้อต่อที่ต้องรับน้ำหนักมาก เช่น สะโพกและเข่า ยิ่งข้อเสื่อมมากเท่าไร บริเวณที่เป็น จะกว้างขึ้น จะรู้สึกปวดเมื่อย และรู้สึกแย่ลงถ้าต้องใช้งานตรงส่วนนั้นมากหรือนานขึ้น ในขณะที่จะรู้สึกดีขึ้นถ้าใช้งานตรงส่วนนั้นน้อยลง นี่คือสิ่งที่แตกต่างจากการเป็นโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์ (Rheumatoid arthritis)

ในข้อต่อเล็กๆ เช่น นิ้วมือ อาจเกิดปุ่มกระดูกที่เรียกว่า Heberden's nodes ที่ข้อต่อระหว่างกระดูกนิ้วมือส่วนปลาย (Distal interphalangeal joints) และ ปุ่มกระดูกที่เรียกว่า Bouchard's nodes ที่ข้อต่อระหว่างกระดูกนิ้วมือส่วนต้น (Proximal interphalangeal joints) ซึ่งอาจจะไม่รู้สึกปวด แต่ก็ทำให้การเคลื่อนไหวของนิ้วมือไม่คล่องตัว ส่วนอาการข้อเสื่อมที่เท้าอาจทำให้เกิดตาปลา (Bunions) สีแดงและบวม ซึ่งบางคนอาจสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงนี้ได้ก่อนที่จะรู้สึกปวด

เชื่อกันว่า แรงกดบนข้อต่อเป็นต้นเหตุให้เกิดโรคข้อเสื่อม โดยแรงกดนั้นรวมถึงการที่กระดูกอยู่ในตำแหน่งที่ผิดรูปมาตั้งแต่เกิด การได้รับบาดเจ็บ น้ำหนักตัวที่มากเกิน การสูญเสียความแข็งแรงของกล้ามเนื้อที่ยึดข้อ และความบกพร่องของเส้นประสาทรอบๆ ข้อ เป็นเหตุให้เกิดแรงกดบนข้อมากไป

มีหลายปัจจัยที่ก่อให้เกิดโรคข้อเสื่อมได้รวมถึง . . .

แหล่งข้อมูล:

  1. The Basics of Osteoarthritis. http://www.webmd.com/osteoarthritis/guide/osteoarthritis-basics [2012, December 10].
  2. Osteoarthritis. http://en.wikipedia.org/wiki/Osteoarthritis [2012, December 10].
Blog
ซ่า ! จนข้อเสื่อม (ตอนที่ 1) โดย วันทนีย์ โลหะประกิตกุล

สมาชิกที่ใช้งานอยู่ขณะนี้ 1 คน Apple0049
Frame Bottom